به نامش و به یادش

یاس تو

هفت مثل آسمونه هفتم ...

بالهاتو بهم میدی ؟ برای پرواز ...تا کجا ...؟

تا یه آسمون پر از ستاره های قشنگ

یه خونه از جنس ستاره... یه خونه گرم و قشنگ ... به گرمای عشق

دوبال ... یک پرنده ... یک پرواز : تا خدا و تا همیشه

یاس هایم مال تو...

چشمهایم مال تو ..

شانه هایم مال تو ...

بالهایم مال تو ... تا خدا و تا همیشه

یاس من

یاس هفتم رو تو هفتمین رنگ از رنگین کمون هفت رنگ دلت می کارم ..

هر رنگ رنگین کمون یه در به یه دنیای قشنگ ..

و حالا ما اینجاییم ، کنار رنگ هفتم ... تو قلب رنگ هفتم ...

دیگه رسما شدیم صاحب رنگین کمون ... صاحب آسمون ...

صاحب ستاره ها ... صاحب کل دنیا و قشنگیاش ...

ما هم یه صاحب بزرگ داریم که سایه اش همیشه روی سرمونه ..

الهی به امید تو

به نامش و به یادش

یاس تو

الهی به امید تو

و هشت که عدد آشنای ماست ... از همون روز اول ما مهمون نگاه کسی بودیم ..

کسی که بزرگترمونه و نوکری و کنیزیش تاج سر و افتخار ماست ....

بعد خدا گنج با تو بودن رو مدیون اونم ...

یه روز خوبه خدا .. یه کبوتره ناز یه دونه ی یاس تو دلم کاشت ..الان که گل روییده و باز شده اسم تو رو رو

گلبرگش می خونم ....

اون کبوتر ناز از یه جای قشنگ اومده بود .. از یه گوشه بهشت .. از کنار گنبد طلا...

از حرم امام نزدیکمون .. امام قشنگمون ..امام عشقمون :

امام رضا

زیر سایه امام راضی مهربون و قشنگ و شاد باشی صاحب تموم یاس هام

یاس من

پارسال این موقع روز عید پیشش بودم ...

کلمه ها همیشه مفاهیم بزرگ رو خراب می کنن.. پس چیزی نمی گم فقط میگم قشنگ بود ...

یاس امروزو میذارم بالای ضریح امام عشقمون تا ببینم این گل قشنگو هدیه کی می کنه ..دل کی رو

باهاش صفا میده ....

شاید یه روز با هم رفتیم اونجا یاسمونو دیدیم ....

الهی به امید تو

به نامش و به یادش

یاس تو

الهی به امید تو

انگار اون تلویزیون سیاه سفید قدیمی رو فروختیم یه دونه نوی رنگی خریدیم !

انگار لحظه های زندگی رنگی شدن با اومدنت .. با بودنت ..با نفسهات ...

رنگارنگ شدن

خوش اومدی اونی که یاس هایم مال توست

تو تموم رنگهای رنگین کمون قلب منی ...

انگار قلبم از روز قبل میلاد منتظر تو بود ... من از اولین روز خلقت برات یاس می کاشتم ...

یاس ها میدونند که چه قدر مشتاق تو ام ...یاس ها می دونن تموم قلبم به نام تست ..

تموم قلبم برای تست ...

شکر برای اومدنت ... برای بودنت ... برای نفس هات ...

شکر به رنگ رنگین کمون...

یاس من

از روز اول آفرینش دلمون یکی بود ... ما اونجا با هم بودیم . برای هم .. پیش خدا ...

اونجا هم که بودیم تو خیلی شیطونی می کردی . هی سوار ابرا می شدیمو آسمونو می گشتیم ..

تو با ستا ره ها گردنبند درست می کردی مینداختی گردنم .. اون قدر مهربون بودی که فرشته ها همه

دوستت داشتن .تا اینکه خدا گفت باید برید یه سفر دور تا ببینم خودتونو چه جوری میسازیدو پیشم بر

می گردید ...

تو زود تر از من اومدی تو این دنیا .. تقریبا یک سال و نه ماه زمینی

اما چشمامون که اینجا باز شد دیگه همو نمی شناختیم . همو گم کرده بودیم . تو جاده زندگی گاهی

فکر می کردیم همدیگه رو پیدا کردیم اما این جور نبود ...

باز باید می گشتیم و می گشتیم ... باید بزرگ می شدیم ...

خدا ما رو خیلی دوست داره ...

هر کسی تو این دنیا این فرصتو پیدا نمی کنه که نیمه گمشدشو پیدا کنه و باهاش باشه ....

با آروم دلش ... با آشنای دلش ...

چه قدر اسمت برام آشنا و قشنگه .. قشنگ ترینو پر معنا ترین اسم دنیاست ...

شکر برای بودنت ... به رنگ رنگین کمون ...

الهی به امید تو

به نامش و یادش

یاس تو

الهی به امید تو

شکوفه های بهار بوی آروم دل رو میدن ... عمری نگاهمون آواره بود ..حیرون پی آروم دلش می گشت ..

حالا بهار داره میاد با بوی خوش آرامش ...

دل آروم اون دلی نیست که غم نداشته باشه و کارای سخت به دوشش نباشه .. دل آروم اون دلیه که یه

 دل دیگه یار ، همراه و غمخوارش باشه : تا خدا و تا همیشه ...

مثل قصه دوست داشتن ...

و نگاه ما که دیگه آواره نیست ، دیگه تنها نیست ...

الهی به امید تو ..

یاس من

هر کسی تو این دنیا گمشده ای داره ... هر کسی دنبال لیلی ش می گرده ...

دنبال همونی که جمله دلش واسش نوشته شده ...

لیلی یکی میشه پول ، مال یکی میشه دنیا ، لیلی یکی هم میشه یه دل پاک و قشنگ که می تونه اون

 قدر بزرگ و پاک بشه که به لیلا برسه ، لایق لیلای لیلی بشه ، آره به خدا برسه .... تا همیشه ...

الهی به امید تو

به نامش و به یادش

یاس تو

الهی به امید تو

دیگه هیچ وقت نمی خورم، راه نمی رم ، نظر نمی دم، فکر نمی کنم ، کار نمی کنم ، زحمت

نمیکشم ... 

بهار که اومد با خودش عطر گل آورد و سرمای زمستونو برد ..

همون حکایت پناه بردن از " من " به " ما " ...

فعل ها هم مثل زندگی معنا پیدا می کنن : وقتی جمع بسته میشن ، وقتی ما میشن ..

از این به بعد می خوریم ، راه میریم ، نظر میدیم ، فکر می کنیم ، کار می کنیم زحمت می کشیم

قشنگ ترین مثلث دنیا اونجاست :

که من باشم و تو باشی و خدا پناهمون بشه ...

الهی به امید تو

یاس من

تو سبدم ده تا یاس دیگه مونده ...

کی گفته یاسو فقط تو فصل خاصی میشه کاشت؟ یاسو تو هر فصلی میشه کاشت ، هر فصلی که فصل

 انتظار باشه ...

به نظر تو دنیا قشنگتر از این برگ ریز به خودش دیده ؟ من که فکر نمی کنم ...

یه برگ ریز رنگین کمونی ، با عطر گلای بهاری و شر شر بارون ، با سفیدی برفی به پاکی عشق ..

بالهایت مال من ... بالهایم مال تو ....

دستهایم ...

الهی به امید تو

یاس تو

الهی به امید تو

انگار عید شده و وقت نوروزه ..ولی کسی نمی دونه که تو قلب فصل برگ ریز بهاره که شروع میشه ..

برای ما و به نام ما شروع میشه ...

و باران میبارد در این بهار ..

و خدا با باران میبارد در قلب ما ..

الهی یاس هامون برای تو ..

الهی به امید تو ..

یاس من

سراسر زندگی ما آدما تو انتظار می گذره ، اما برای هر انتظاری یاس نمی کاریم ...

فقط انتظارای بزرگ و قشنگ دنیارو زیبا می کنن ، دل آدمو بزرگ می کنن ...

تو تارو پود هر انتظاری که جا پای خدا باشه ، اون انتظار لایق یاسه ...

شایدم یاس لایق اون انتظار ...

امروز هم یک یاس برای یک انتظار پاک ..

برای یاس ما...

الهی به امید تو 

 به نامش و به یادش

 اذا سالک عبادی عنی فقل انی قریب

یازده تو

سلام

الهی به امید تو .... به یاد امام آشنا .. امام نزدیک ..

به یاد امام قلبم ... امام عشقم ...امام رضا :

چه حس قشنگیه وقتی یه بزرگتر دستمونو بگیره ...

وقتی نگات نمی کردم نگام می کردی .... وقتی به یادت نبودم کنارم بودی ...وقتی صدات نمی کردم اسممو خوندی .. وقتی که هیچ بودم عاشقم کردی .. قشنگم کردی ...

یه غلام دیگه چی می خواد ؟

اسیر اسمتم و از هر پرنده ای آزاد ترم .. از اسم تو قشنگ تر چی پیدا کنم؟

رضا رضا ...

رضا رضا ...

رضا رضا ...

میشه کنج حرمت گوشه قلب من باشه ...

گفته بودی دوستمون داری ولی فکر نمی کردیم این قدر...

یادت شبمونو ستاره بارون کرد .....

شما می دونی غم غریبی یعنی چی .. مگه نه؟

غریبیم مولا تنهامون نذار ..

تنهاییم .. بابا دستمونو بگیر ...

الهی راضی هستیم به رضای تو ....

الهی به حق امام رضا ... به حق امام راضی :

بی پناهیم ... پناهمون باش

الهی به امید تو

یازده من

سلام عزیزم

یا امام رضا ..

کی می دونه وقتی دلی میگیره کبوتره آزادش کجا دوست داره پر بزنه بره ..

کی می دونه تو فاصله بین نگاه و ضریح یا گنبد طلاش چی می گذره ؟

کی ترجمه سکوت های طولانیه اونجارو می دونه ؟

صدای قطره های بارونه دل و چشم که اونجا می باره واسه کی آشناست ؟

بازم مثل همیشه نگات می کنمو ساکت میشم ...

خودت معنیش کن ...

دوست دارم امام رضا ...

دوازده تو

سلام

هر روز صبح پرنده ها تولد یه روز تازه رو جشن می گیرن و فرشته ها هدیه ای رو از طرف خدا به آدم های روی زمین تقدیم می کنن... هدیه ای به بلندای یک روز ...یک روز نو...

کی می دونه هر روز صبح چند نفر از آدمای روی زمین با دستانی باز این هدیه رو می پذیرن و به آغوش می کشن !

و چشمان خدا که در طول روز ما رو تماشا می کنه ...

و کسی چه می دونه شاید خدا هم منتظره ..

منتظر ماست تا کاری کنیم .. تا لایقش بشیم ..

انتظار خدا ... کسی چه می دونه انتظار خدا یعنی چی ...

هر روز صبح به ما یک روز هدیه داده میشه .. یه روز .. یه فرصت .. تا کاری کنیم .. تا لایق بشیم ..

بیا هر روز صبح با پرنده ها بریم جشن تولد و به روز تبریک بگیم و اونو تو آغوش بگیریم و به خدا بگیم :

ما هم منتظریم ...

سلام خدا ..

سلام پرنده ها ..

سلام صبح امید ..

سلام روز نو...

دوازده من

سلام

نمی دونم دنیا از اول شلوغ بوده یا الان شلوغ شده ؟

وقتی اولین انسانها آفریده شدن اونا هم حس می کردن دنیا شلوغه ؟

نمیدونم ... اما این. خوب می دونم حس می کردن غریب افتادن .... حس می کردن مال اینجا نیستن .. ما هم حس می کنیم ؟

آره .. منم گاهی حس می کنم .. آخه اینجا خیلی کوچیکه ..گاهی قد ما ازش می زنه بالا ..

نه.. خونه آدم که نباید اینجوری باشه ..

الهی خیلی اینجا غریبیم .... گاهی دلمون بد جوری هوای خونه رو می کنه ....

الهی به امید تو ...

سیزده تو

سلام

الهی ...

تا حالا دقت کردی چه حس قشنگی مهمون دلت میشه وقتی میگی الهی به امید تو ...

شاید یه حسی به عظمت همون کسی که امیدمون رو به وجودش پیوند میدیم و چه قدر این پیوند ارزش داره ..

پیوندی که ما رو به بی نهایت وصل می کنه ... به قدرت ... به عظمت .. به آرامش...

به چشم هایی که همه چی رو میبینه ... به علمی که به همه چی تسلط داره ..به لطافتی که نظیری براش پیدا نمیشه ..

می تونی همه اینارو تو قلبت تجسم کنی ؟

سپردن دست خدا لایق هر کسی نیست ..اون سپردنی که لایق عظمتش باشه ...

کی می دونه یعنی چی وقتی یه دل با همه وجودش بگه : الهی به امید تو ....

خوش به حال خدا ...اون همه چی رو میبینه ... همه چی رو می دونه ..

خوش به حال دلی که خدا صاحبش باشه ...

خدا اسم رمز آرامشش باشه ... خدا ستاره آسمونش باشه ...

به به .. چه دنیای قشنگی...

چه حس قشنگیه که با الهی به امید تو به خدا سلام بدیم ..

و سلام قشنگ اون کبوتر سفیدیه که خبر از یه راهه قشنگ میده ...

یه راه به رنگ عشق .. به رنگ رنگین کمون ..

سلام خدا .. الهی به امید تو..

سیزده من

سلام

اعتماد چیزه قشنگیه ...و قشنگتر اینه آدم کل زندگیشو با با اطمینان بذاره رو دستشو بسپاره به چشمایی که قابل اعتماده ..

به قدرتی که بی نهایته ..

به خدایی که نزدیکه...

اون وقت می تونی محکم بچسبی به خدا و نهایته اطمینان رو تو قلبت حس کنی ...

واقعا خدایی شدن یعنی چی ؟

آدما می تونن اون قدر بزرگ بشن اون قدر لایق بشن که خدا بشه چشمشون بشه دستشون بشه قلبشون ...

اون وقت قدم به قدم که رو زمین راه میرن عطر خدارو پخش می کنن ...

فکر کن یه روز صبح که چشماتو باز می کنی ببینی دنیا شبیه قبل نیست ..

الهی به امید تو...

چهارده تو

سلام

آخرین باری که ستاره هارو تماشا کردی کی بود ؟

شاید تازه اونارو دیدیم ولی آیا تماشا هم کردیم ؟

همیشه تو قصه عشق کلمه هایی سلطنت می کنن مثل بارون .. شعر .. جنگل .. بوی بارون ..

کلمه هایی مثل رنگین کمون .. یا شاید ستاره ... ستاره ..

ولی یه غم پاک میون حروف ستاره هست ..شاید شبیه همون غمی که تو چشماست وقتی آسمون شب رو تماشا می کنن ..

یه نگاه .. یه انتظار ..

دنبال چی می گردی ؟ چیزی گم کردی ؟

گه میون خیلی زیاد ستاره دنبال ستارت می گردی !

با یه غم پاک .. با یه دل پر امید ..

با قصه ای به وسعت زندگی که پشت چشمات پنهون شده ....

چه حسی مهمون دلت میشه اگه بهت بگن که تو همین لحظه که چشماتو به آسمون دوختی ستارتم نگاهش به ستاره هاستو داره دنبال ستارش می گرده .. چه حسی پیدا می کنی ؟

داری لبخند می زنی؟ به ستارت لبخند می زنی ؟ گمونم اونم داره به تو لبخند می زنه ....

می تونی احساسش کنی ؟

کی می دونه چه رازی تو انتظار چشماییه که داره ستاره هارو تماشا می کنه ...

کی می دونه؟

ستاره ها می دونن.... ستاره ها می دونن ....

راستی تو دوست داری با ستاره ها رو آسمونه شب عکس چی رو نقاشی کنی؟

صدای چشمارو می شنوی ؟

با یه غم پاک ... یه انتظار ناب ... رو به آسمونه شب دارن میگن :

الهی به امید تو ...

چهارده من

یه قصه قدیمی هست که میگه وقتی خدا آدما رو میاره رو زمین یه ستاره هم برای هر کدومشون می فرسته تو آسمون بالای سرشون ...یکی هم می فرسته تو آسمون دلشون ...

آدما همیشه با آسمون حس آشنایی دارن ... همیشه هم چشماشون انتظار ستاره هاشونو می کشه ..

توی هفت آسمون ستاره چشماشون دنبال چشمک آشنای یه ستاره تو آسمون بالا سرشونه ...

وقتی چشماشون لبخند ستارشو تو آسمون شناختو تو آغوش کشیدش یه چیزی تو دلشون برق می زنه

آره .. این برق ستاره دلشونه که متولد میشه و عشق رو واسه همیشه مهمون دلشون می کنه ..

یه عشق پاک بزرگ ... تا خدا و تا همیشه ...ژتو این قصه رو باور داری ؟

من قصه ستاره هارو باور دارم ... به لبخندشون .. به برقشون .. به سلامشون ایمان دارم ....

دنیای ستاره ها دنیای قشنگیه ...

پونزده تو

سلام

الهی به امید تو ..

ماه تمام من ...

چشماتو ببند ... تا نگفتم بازشون نکنیا ... آفرین

نهههه چیزه تازه ای نیست ... تا حالا بار ها دیدیش ...اما نه این جوری ..

نه این قدر...

.....

.....

سلام همسفر

سفر همیشه حرفایی رو برای گفتن داره .. حرفای نو .. حرفای تازه ..

گاهی جاده سفر پله ها میشن ... پله هایی از جنس ...

خسته که نشدی عزیز ؟

اینجا آسمونه چندمه ؟ دستت رو بده من ... دستهایت ...

دستتو بده به من .. من کمکت می کنم ...

مگه قرار نذاشتیم از آسمونه هفتم هم بریم بالا تر ؟ مگه نگفتی دلت می خواد بدونی اونجا چی هست ؟

بیا همسفر ... نترس... از هیچی نترس ..من کنارتم ..هر چی بشه ... هر جور بشه ... تا خدا تا همیشه ... تا به اونجا نرسیم نمی میرم ...

دستتو بده به من .. حتما اونجا تو آسمون هفتم یه چیز منتظر ماست

اگه منتظر نبود ما اینجا نبودیم ..اون داره صدامون می کنه ..

ماه به نیمه رسیده ...

به چشمای من نگاه کن ... ما میرسیم .. قول میدم .. میرسیم ...

دستتو بده به من پاشو همسفر ..

...

...

خب آماده ای من می خوام دستامو از جلوی چشمات بردارم ..

آروم چشماتو باز کن ..

تا حالا این قدر از نزدیک دیده بودیش ؟

ماه شب ۱۴ ...

قشنگه ؟

بیا روش بنویسیم ...

که آدما از روی زمین بخونن .. بنویسیم  :

الهی به امید تو ...

الهی به امید تو

پونزده من

سلام

یادته اولین باری که با هم رفتیم سفر کی بود ؟کجا بود ...

آدم با هر کسی می تونه بره سفر اما با هر کسی نمی تونه به جاهای خوب برسه ...

پیش هر کسی نمی تونه چشماشو ببنده و مطمئن باشه وقتی بازشون می کنه چیزای خوب میبینه...

نمی تونه دستشو به هر کی بده و دلشو با هر کی روونه کنه..

نمی تونه بالهاشو  به هر کسی بده و رو بال هر کسی حساب کنه ..

بالهایت مال من... بالهایم مال تو...

ما تا حالا زیاد با هم رفتیم سفر...

سفرایی تو جاده های قشنگ و پر نور ..

به هر جا که فکرشو کنیم می تونیم بریم .. تو همسفر خوبی هستی...

تا حالا قرص ماه رو این قدر از نزدیک ندیده بودم ..الکی نیست وقتی آدم چشماش بهش میفته خیره می مونه و کلی چیزای قشنگ میاد تو دلش..

تو ماه میشه عکس خیلی چیزارو دید میشه خیلی چیزارو خوند ..

حتی به قول تو میشه روش بزرگ بنویسیم الهی به امید تو تا تا چشم هر آدمی که از این به بعد به ماه مهربون افتاد اول این جمله تو چشم و دلش بیاد .. مطمئنم که میشه ...

الهی به امید تو...

 به نامش و به یادش

تو ازم نشونه خواستی.. تو بهشتم خونه خواستی

این شبا دعا کن آدم...حالا که بهونه خواستی

عمری در پناه عشق باش .. عشقی که شبونه خواستی

شش تو

سلام

وای ببین اینجا چه خبره.. هر چی بخوای هست ..

خیلی ها فکر می کنن وقتی شادی هست که همه چی باشه و نه غمی ، نه سختی ، نه نهنگی که

بکوبه ...

ولی شادی هم یه جایی هست همین نزدیکی ها ..

چه خوبه آدم شاد باشه ، کنار اون نهنگه ، کنار دلواپسی ، کنار...

ولی فقط که کنار اینا نیست ...

وای ببین اینجا چه خبره ...

خدا هست ، دلای آشنا هست ، امید هست ، عشق هست ، شادی هم هست ..

یه جایی همین نزدیکی ها .. راه دور نری ..همه چی همین جاست :

تو قلب من ، تو قلب تو ، تو قلب ما .... صدای تپ تپش رو می شنوی ؟

خدایا خودت می دونی جز تو کسی رو نداریم ، دستمونو ول نکن، ما کوچولو ایم زود گم میشیم ، دلمونو

نبین که چیزای بزرگ توش گیر میاد، اونم به خاطر توئه که صاحب خونه شی ...

الهی به امید تو ..

الهی ...الهی....الهی...

شش من

سلام

ارزش یه قلب به تجربه های شادی نیست که تجربه کرده ، به ماهی کوچولو های توش نیست ، به صافو

اتو کشیده تنگ سینه موندن نیست ..

نه به این چیزا نیست ...

ارزش یه قلب به لحظه های سختیه که تبدیل به شادیشون کرده ...

به نهنگای قویه توشه که گاهی محکم خودشونو به دیوار سینه می کوبن ...

به صدای تپ تپشه .. به بزرگیشه ..به صاحب خونه شه ...

نمی خواد خیلی حساب کتاب کنیم .. تو دستمون بگیریم ارزشش معلوم میشه .. قلبمونو میگم ..

همونی که باید یه روز قشنگ ترینو سلیم ترین قلب دنیا بکنیمو تحویلش بدیم ..

الهی به امید تو...

هفت تو

سلام

رو زمین آدم های زیادی زندگی می کنن ، صورت های بعضی از اونا زیباست ، بعضی ها کمتر..

چشم های بعضی ها زیباست ، بعضی ها کمتر..

اما کی می دونه کی از همه قشنگ تره ..و زیبایی یعنی چی ؟

گاهی نگاه هایی هست که از عمق وجود یکی تا عمق وجود دیگری جاری میشه ،درست مثل یه پل :

از یه دل تا دل دیگه .. پلی از جنس رنگین کمون ...

نگاه ما آدمها گاهی فکر می کنه که صورت کسی ، چشمهای کسی زیباست و دیگری کمتر ،اما بعضی

 صورتها ، بعضی نگاه ها برای دلهامون زیباست ....

شاید چون پلی هستن از جنس رنگین کمون ، شاید برای دلایل دیگه ... کسی چه می دونه !

زیبایی تو نگاه ماست ، تو قلب ماست ، و کی می دونه صورت و نگاه آشنا چه قدر زیباست ...

کی می دونه جز آشنا...

هفت من

سلام

خداوند زیباست و زیبایی را دوست دارد و زیبا می آفریند..

چشم زیبا ، نگاه زیبا ، دل زیبا ، لبخند زیبا .....

وهر چیزه زیبا ..... و عشق زیبا ...

و قشنگترین جز با عشق معنا پیدا نمی کنه ...

چیزی که با آفرینش اون خداوند کمال زیبایی رو نقاشی کرد...

نهایت قشنگیه هر چیز تو این نقطه ست ... لبخند ... نگاه ...همه چیز ...

و کی این نهایتو می فهمه ؟

هر چیزی رو وقتی عاشقانه تر نگاه کنیم زیبا تره ، جوری که لحظه لحظه قشنگی تو نگاهو دلمون سبز

میشه ...

خدا زیباست و زیبایی را دوست دارد ..

و زیبا می آفریند ...

و زیبا عاشق می کند...

الهی شکرت برای همه قشنگی ها ..

 هشت تو

سلام

کنار جاده آروم نشست و زانو هاشو بغل کرد.. خسته بود و راه طولانی و سخت..

نگاهی به راه انداخت و انتهایی که دور به نظر می رسید.. خورشید امید پشت ابرای تیره پنهون شده بود

فکر می کرد و فکر می کرد...

سرش رو چرخوند و راه اومده رو نگاه کرد ..لحظه ای فکر بازگشت وسوسه اش کرد..

دیروز رو به یاد آورد :

سکوت و تنهایی .. باد سرد و اشک تلخ ..

قطره ای از آسمان پلک و پنجره دل گوشه نگاهش حلقه زد...

مسافر فردا رو آرزو کرد ..

غرش رعد و برق دلش رو لرزوند...   دلش !

انگار که تو پیچ و تاب جاده و بالا و پایین روزگار از اون غافل شده بود.

صدای ایمانش رو شنید که امید رو فریاد می زد ..عشق رو خدارو...

چشمهاش برقی زد .. باران باریدن گرفت .. آغوشی در دور دست منتظرش بود...

آغوشی به رنگ رنگین کمون..

" باید ادامه بدم ".... خستگی رو گذاشت و گام برداشت ...

الهی به امید تو ..

هشت من

 سلام

هر روز صبح کلی آدم چشماشونو رو این کره خاکی باز می کنن ..

چند تاشون راست میرن چند تا کج؟

چند نفر وقتی بهشون بگی ۲ تا فرشته رو شونت داری که خوب و بد کاراتو می نویسن بهت می خندن و

چند تاشون حتی وزن این فرشته ها رو هم حس می کنن ؟

چند تا سیاهن چند تا سفید چند تا خاکستری ؟

چند تا...

و خدایا تو به همه اینا بی منت مهربونی می کنی حتی اونایی که دلشون بوی تورو نمی ده ....

ای مهربونترین مهربونا...

الهی زندگی با تو اون قدر مقدسه که باید هر صبح با آب بارون وضو گرفتو واردش شد ..

الهی به امید تو..

نه تو

سلام

دیدی کوچولو ها دوست دارن دست بابا و مامانشونو بگیرن تا خوابشون ببره؟

منم دوست دارم دستای کوچولو رو بگیرم تا خوابم ببره..

هر روز که می گذره تو شلوغیه دنیا چیزایی رو گم می کنیم و خیلی وقتا نمی فهمیم چیارو گم کردیم ..

هر روز که روزای عمر ما می گذره و بزرگتر میشیم کاش بزرگ بشیم ولی از کودکی دور نشیم ...

از اون دستای لطیف .... چشای مهربون .... دلای آسمونی...

کاش دور نشیم و با صفای کودکی بزرگ بشیم ...

یادمون نره اون قلب سفید و فطرت پاک ..

کودکان ملکوت آسمانها و زمینند کاش ما آدم بزرگا عادت کنیم دست کوچولو ها رو بگیریم تا گم نشیم :

مثل اونا ساده و بی ریا ...مهربون و بی کینه ...آشنا و صمیمی باشیم .

مثل کوچولو ها پاک باشیم .. مثل اونا آرامشو بغل کنیم ..

الهی به امید تو

نه من

سلام

آدما وقتی قد می کشن جای اینکه به آسمون نزدیک بشن ازش دور میشن چون دلشون میره پی بازیای

 دنیا .

و این دقیقا فرقیه که بین لبخند ادم بزرگا و بچه ها هست ..

بچه ها رو دیدی گاهی تو خواب می خندن ؟

اما هیچ فرشته ای تو خواب با ادم بزرگا بازی نمی کنه که خندشون بندازه ...

امشب که خوابیدم خوب نگام کن شاید تو خواب خندیدم ...

ده تو

توی این دنیای شلوغ و در هم شاید یکی از شاد ترین هدیه ها آرامش باشه ..

آرامش مثل رنگ آبیه آسمون که فدای دلای مهربونه ...

گاهی کنار یه دوست اون قدر آروم میگیریم که خودمونم باور نمی کنیم قبل از اون چه دل بیتابی تو

سینمون می تپید و حالا با شنیدن کلمه هایی ساده اون دل آروم گرفته ...

درست مثل یه دریای آروم ... اون جوری که لایق دلای دریاییه ...

و یه دوست که دلش با دلمون آشناست ...

اما آرامش واقعی به ما نزدیکتره حتی نزدیکتر از اون چند تا کلمه ساده یه دوست ...

درست فهمیدی آرامش تو قلبمونه ... خیلی نزدیک ...همون قدر که :

خدایی که در این نزدیکی هاست ...

و کیه که با یافتنه اون صاحب آروم ترین قلب دنیا نشه آروم ترین و حتی آروم کننده ترین ..

گاهی میشه مثل یه شاخه گل این آرامشو تقدیم کنیم به کسی که دوستش داریم ...

یه گل زیبا از جنس گلای بهشتی ....

همانا دل های شما با یاد خدا آرام گیرد ...

الهی به امید تو..

ده من

سلام

خدا ارزششو داره که به خاطرش کارایی رو که دوست نداریم انجام بدیم..

اون ارزششو داره که به خیلی چیزا نه بگیم ..اون ارزششو داره به کامل ترین صورت شناخته و حس

بشه ...

اون ارزش حفظ برکت و نور و معنویت رو داره ...

اون ارزششو داره .. ارزش خیلی چیزارو ...

الهی به امید تو

التماس دعا

یا حق

به نامش و یادش

حدیث قدسی : روزه برای من است و من پاداش آن را می دهم

آجر می خوام .. بهم آجر میدی؟

آجر برای چی؟

می خوام پله هارو بسازم..

پله ها که با آجر ساخته نمیشن اگه با آجر بسازیشون میرن یه جای دیگه اینارو باید با چیزای دیگه

ساخت

با چی؟

با نور... با بارون... با ستاره ... با بوی یاسوووو عطر آسمون... هر چیزی که عکس خدا توش پیدا باشه ...

 هر چیزی که بوی خدا رو بده...

( نمیدونم پارسال چه قدر بالا رفتیم .. چه قدر موندیم یا .. اما باز می خوایم بریم .... یه مسافر همیشه

مشق رفتن می نویسه .. ته هر مسیر درستی آسمون پیداست... شاید یه جایی اونوره آسمون

هفتم ..اگه میاید همین پله هارو بیاید بالا اگه به ماه نرسیم لااقل چند مشت ستاره گیرمون میاد .. یا

علی  )

الهی سفره خیر و برکتت روی زمین بیشتر از همیشه بازه ... کمکمون کن اول دلامونو به قدر سفره ات

 بزرگ کنیم بعد تا جایی که می تونیم نور و برکت و رحمت بخوریم ..

الهی کمک کن دست خالی از این ماه مهربون بیرون نریم

شکرت ای مهربان ترین مهربانان

التماس دعا

یک تو

سلام

و سلام چه قدر خوبه

نمی دونم اگه سلام نبود آدما حرفاشونو...

اگه سلام نبود معمای آغاز چه قدر سخت می شد

کسی چه می دونه شاید سلام آغازی باشه برای عشق و عشق راهی به آسمون...

به سوی خدا....      به سوی بی نهایت......

چه قدر چیزا هست که نمی دونیم . الهی تو دانایی به ندونسته های ما تو دستمونو بگیر اونجوری که

می خوای به اونجایی که می خوای

تو بنواز ما می رقصیم

مگه یه بنده تو غریبستان دنیا چی میخواد از این بهتر ... چی از عشق برتر...

خدایا کمکمون کن   خدایا کسی رو جز تو نداریم

خدایا پشت و پناهمون باش

خدایا....

الهی به امید تو

یک من

سلام

سلام سحر ... سلام ماه ..... سلام ماهی هایی که می خواید نهنگ بشید

سلام ستاره هایی که می خواید خورشید بشید ... سلام پله ها  ، بذار بشمارم ....

سلام دلای دریایی ... سلام دلای تنگ.... سلام دلای پاک ....سلام دلای همه جوره...

سلام بارون ، بذار بی بهونه باریدنتو زندگی کنم...

سلام عشق ، نگاه .... سکوت.....

سلام بوی آسمون ... سلام عطر غروب ... سلام مهمونی...

سلام خدا....

به نام خودت که اولین و آخرین اسم قشنگ دنیاست

سلام

۳۰ روز ، یه زمین ، یه آسمون ، یه من ، یه تو ، یه ما ، یه پلکان ..... و خدایی که درین نزدیکیست

الهی به امید تو

دوی تو

سلام

فکر می کردم رنگین کمون یعنی چی؟  چی شبیهشه و اون شبیه چیه؟

شاید یه پل از یه دل به دل دیگه ....

و این یعنی خیلی چیزا ، کی می دونه خیلی یعنی چند تا !!!

تو یه دنیای سرد و خشک و سیاه سفید :

گرمای خورشید و طراوت بارون ، هفت رنگ رنگین کمون رو مهمون نگاه ما می کنه و پل میشه تا " ما " معنا پیدا کنه

" ما " بشیم و بباریم ... مثل بارون ... مثل رحمت...

و خدایی که با ماست جایی همین نزدیکی ها...

کاش می شد ما آدما هم مثل رنگین کمون می شدیم و دنیا رو قشنگ تر می کردیم

نه خیلی زیاد... قد خودمون...

بیا بارون بشیم بباریم...

خورشید می دونه کجا طلوع کنه...

شاید رنگین کمون هم منتظر ماست تا دنیا رو قشنگ تر کنه ...

رنگین کمون یعنی خیلی چیزا .... کسی چه می دونه !

شکر برای رنگین کمون ...

شکر به رنگ رنگین کمون....

الهی به امید تو

دوی من

سلام

گفتی رنگین کمون....

یه پل هفت رنگ...هفت پله ...

هر رنگ به بزرگیه یه آسمون ... میشه هفت آسمون... کی میدونه بهد گذشتن از آسمون هفتم چی

 منتظرمونه؟

رنگین کمون :

هفت رنگ به رنگ هفت شهر عشق...

هر کسی این هفت رنگ رو تو دلش جاری کنه می تونه با اطمینان دستشو بذاره رو قلبشو بگه :

من عاشق نیستم... قلب من خود عشقه...

دیدی گفتم بعد آسمون هفتم جای خوبیه ...

خوش به حال دلایی که رنگین کمون اول به هم وصلشون می کنه بعد می برتشون اون وره آسمونا...

فقط اونا می فهمن راز رنگین کمون چیه...

فقط اونا می فهمن ته شکر کجاست....

فقط اونا می فهمن چرا شکر به رنگ رنگین کمونه....

هر وقت بارونی اومد که دلتو با صفا کرد ، منتظر باش ، شاید بعدش خورشیدی اومدو...

شکر برای رنگین کمون

سه ی تو

سلام

خوشبختی واژه غریبیه ( یا شایدم قریب یا جفتش یادم باشه ازت بپرسم منظورت کدوم بود)

گاهی آدم از ته دلش حس می کنه

حتی گاهی وقتی اوضاع سخت باشه صدای دل میاد که میگه خوشبخته

کی می دونه تو دل آدما چه غوغاییه

خورشید هر روز طلوع می کنه و ما تو راه زندگی بالا میریم و پایین میایم و خدا هست...

دل های آشنا هست...

پس باید خندید و خدا هست...

خوشبختی یعنی همین دیگه :

یعنی خدارو ببینیم ، بشنویم ، احساس کنیم ....

یه بنده دیگه چی می خواد؟

الهی به امید تو....

سه ی من

داشتم فکر می کردم چه حس رضایتی تو چشمای خدا موج می زنه وقتی یکی رو این زمین خاکی و دور

از آسمون داد می زنه :

من خدارو میبینم ، خدارو میشنوم ، خدا رو حس می کنم ، خدا رو زندگی می کنم....

فکر کن هر شب چند تا از این پنجره ها رو به آسمون ،یا از آسمون رو به زمین باز میشه و یکی این حرفا

رو می زنه...

گاهی خیلی چیزا سخت تر از اونی میشن که فکرشو می کنیم یا نشونش میدیم ...

اون قدر سخت ترو پیچیده تر که آدم خندش میگیره ...

همیشه تو چیزای سخت دست خدا رو بهتر حس می کنم که دستامو فشار میده ...

شکر برای دستای خدا

چهار تو

سلام

الهی به امید تو

این چیه ؟ یه قوطیه ؟

یه هدیه...

دلت نمی خواد بازش کنی؟ داری به چی فکر می کنی؟

بازش کن دیگه .. توش خالیه ؟

چشماتو ببند.. اونا دماغتو تنبل کردن .. چشماتو ببند ....

چیه؟ یه بو ؟ یه عطر ؟ نه هر بویی...

آفرین ... بوی بارون .. دوستش داری ؟

باز باران با ترانه... باز باران ...

تو این داغ دنیا ، تو این تابستون بارون کجا بود ؟

یه روزایی وقتی بارون میبارید احساس می کردم می تونم معجزه کنم

ولی بارون خودش معجزه ست....

بوی بارون :

مثل وقتی که سر رو شونه کسی گذاشتی که دلش با دلت آشناست  ..

به به .. چه بویی میاد .. به به

گمونم بارون باریده ، تو بوش رو تماشا کردی !

الان تو قلبته ، می تونی حسش کنی ؟ گمونم معجزه شده ...

باید ایمان بیاریم .. خدایا کسی رو جز تو نداریم ... کمکمون کن

الهی به امید تو

چهار من

سلام

تو هم دیدی آدمایی رو که جوری دنبال معجزه می گردن انگار گم شده ..

می خوان به هم نشونش بدن چشماشون برق بزنه و کلی تو دلشون بارون بیاد....

اما معجزه واقعا گم شده ؟   نه.....

خدا وقتی داشت روونه این دنیای خاکی مون می کرد اون لحظه آخر یه چیزی گذاشت تو قلبمون ...

معجزه رو گذاشت تو قلبمون..

معجزه از شدت نزدیکی به ما گم شده ...

مثل گاهی که خدارو از شدت نزدیکیش...

می تونیم صبح تاشب یه عالمه معجزه کنیم

درخشش کلی چشم رو به خاطر معجزه هامون تماشا کنیم و کلی بارون ببارونیم....

خدا قدر خداییه خودش معجزه می کنه....

بارون قدر خودش...

ما هم قدر دلامون...

گاهی م خیلی بزرگتر از قد آدم بودنمون معجزه می کنیم :  وقتی دلی دریایی باشه...

هر چی دلامون آسمونی تر و خدایی تر بشه معجزه هامون بیشتر شبیه معجزه های خدا میشه

حتی خیلی زیباتر از معجزه بارون...

تو هم معجزه دلتو دیدی؟

صدای بارونشو شنیدی؟

تو هم خدارو......

الهی به امید تو

پنج تو

سلام

ای تو تنها خوبه دنیا....

چه قدر این شبا رو دوست دارم ..

توی سکوت و تاریکی و تنهایی .. چه خوبه آدم وقتی همه خوابن بیدار باشه ..

و خدایی که همین نزدیکی هاست و سکوت رو ترجمه می کنه نگاهمون رو معنا می کنه.

با امید تو غریبستان دنیا تو تاریکیه شب دنبال نور می گردیم ..

راهمون دور نیست ، همین نزدیکی هاست ، تو قلبمون .. همون جاییه که چشمه مهربونیه ..

انگار اون مشتاق تره...

نمیبینی آب چشمه چه قدر زلال و گوارا شده ؟ مهربونیا طعم خدا رو میده .. من که گفتم نزدیکه..

فقط کافیه باور کنیم...

چه قدر شب راز داره تو دلش ، چه قدر حرف داره ... پنجره ها یکی یکی باز میشن..

من خوابم یا بیدار؟ اگه بیدارم چرا دیر کردم پس؟ پاشو... خدا منتظره ...همین نزدیکی هاست..

خدایا دستون رو بگیر ...

اگه نبود نگاهت اگه نبود امیدت..

ای تو تنها خوب دنیا .. بی تو من تنها ترینم..

وای ببخشید خیلی دیر کردم ؟ خیلی وقته اینجا منتظرید ؟

داشتم خواب میدیدم که بیدارم...

خدایا بی تو معنا نداریم .... کمکمون کن جز تو کسی رو نداریم .. به دادمون برس..

الهی به امید تو

پنج من

سلام

یادم نیست چند سال پیش بود..شاید قدر تموم بهارایی که دیدم ..

بهش گفتم دارم میام  ... 

خندید...

نمیدونم چی شد، اصلا رفتم ، نرفتم ، یه جای دیگه رفتم ، نمی دونم...

اما اون هنوز می خندید...هنوز می خندیدو بیشتر ستاره و نشونه می ریخت تو جاده ام..

دوباره گفتم دارم میام ، بند کفشمم محکم بستم ، اینم چمدونم ، دیگه واقعا...

بازم خندیدو ستاره ریخت ...

منم نمی دونم چرا گره بند کفشم باز شد و ...

بازم خندید...

الان کلی گذشته و من هنوز تو جاده ام ، بوی بهار میاد ... دارم میام ، از همون اول به مسافرت لبخند

زدی و راهشو با امید و نشونه روشن کردی ، هر چند می دونستی شاید حالا حالا ها ...

ای مهربانترین مهربانان ...

تموم امید مسافرت لبخند اول تو بود ، آغوش بازت ...

این بهار دیگه می خواد برسه ، بند کفششم محکمه محکمه ...

بازم بخندو برامون ستاره بریز ...

الهی جز تو یاوری نیست .. به فریادمون برس ..

الهی به امید خودت .. یا علی

التماس دعا

به نامش و به یادش

ای عاشقان ای عاشقان دل را چراغانی کنید.....

عاقبت یک روز مغرب محو مشرق می شود

عاقبت سنگین ترین دل نیز عاشق می شود 

سلام ستاره

آره با توام ... تویی که امشب کلی داری نور میزی رو سرمون...نقره میریزی و پولک می پاشی..

تویی که چشمکت امشب خیلی هم بی بهونه نیست...

خب تولده دیگه.. می دونی ستاره ، تولد همیشه بهونست ..

حالا چی جز نور میتونه بهونه بشه برای تولده نور؟

چی جز پاکی و عشق می تونه بهونه باشه برای تولد بارون؟

چه بهونه ای میتونه لایق باشه برای تولد کسی که خودش بهونه همه چیزه....

تو بگو ستاره.....

.........................

.........................

.........................

فکر میکنی مرد شدن خیلی سخته؟ تو که اون بالایی خوب نگاه کن ... این پایین چند تا مرد میبینی؟

هزارو چند ساله منتظر ۳۱۳ تا مردیم .... میبینی ستاره مرد شدن اینجا خیلی زمان میبره...!!!

او خواهد آمد ... او خواهد آمد... همه اینو میگن .. آره ستاره ؟ او خواهد آمد؟

میدونی انتظار رو زمین چه جوریه ؟ صبح زود وقتی هنوز هوا گرگ و میشه میرن سر جاده سبز انتظار ،

اونجارو آب پاشی میکنن ... گلدونای اطلسی می چینن... بعد وامیستن سر جاده رو پنجه پاهاشون قد

میکشن دستشونو حایل چشماشون می کنن.. چشماشونو تنگ میکنن بلکه سایه ای ببینن.. بعد هم

با یه آه پشت به جاده میرن تا وعده بعدی...

انتظار تو آسمون هم اینجوریه ستاره؟

ستاره ها هم اینجوری منتظر میشن؟

می دونی جاده انتظارو باید رفت نه اینکه سرش ایستاد... باید قدم به قدم یاس کاشتو رفت جلو ... تو که

 می دونی یاس یعنی چی؟ یاس همونه که جاده رو کوتاه می کنه... لیاقته...

همه یاس های دنیا فدای یه لبخند رضایتش...

بالاخره یه جای جاده آخرین یاسو میذاری رو زمین و سرتو که بالا میاری میبینی ...چشمای کل آسمونا

به روت باز شده..اون وقت خود قشنگتو تو اون دریای مهربونی میبینی...

ستاره اون روز نزدیکه ... مگه نه؟

می خوام اینجا با همه ایمانو قدرتم با یه رنگ رنگین کمونی که هر رنگش یه دره ..یه پله ست برای

رسیدن رو لوح دلم بنویسم :

 او را خواهیم آورد .

او را باید بیاوریم...

اللهم عجل لولیک الفرج

مولا جان بگذار تا دیدنیها را در چشمان تو ببینم این دنیا چیزی برای دیدن ندارد چشمانت را از من دریغ

نکن....

مولا جان برامون دعا کنید که دعای شما به کلمه نرسیده مستجابه...

کنعانیان بیتاب یوسفند

مولا جان

.................

..................

.................

میلادتون مبارک

هنوزم انتظارو انتظار است           هنوزم دل به سینه بی قرار است

هنوزم خواب میبینم به شبها         همان مردی که بر اسبی سوار است

همان مردی که جمعه آید روزی           و این پایان خوب انتظار است

  RSS